World Economic Forum 2020: in 10 jaar 1 miljard mensen om- en bijscholen

28 januari 2020

Afgelopen week vond de jaarlijkse vergadering plaats van het World Economic Forum (WeF) in Davos. Een belangrijk thema was de absolute noodzaak om op korte termijn massaal mensen te up- and reskillen om te zorgen dat ze relevant kunnen blijven op de arbeidsmarkt. Onderzoek laat zien dat we in 2030 meer dan 1 miljard mensen moeten bij- en omscholen. Niet alleen om de nieuwe banen in te kunnen vullen die de komende jaren zullen ontstaan, maar vooral ook om de veranderende inhoud van bestaande banen te kunnen blijven vervullen. In hetzelfde onderzoek wordt geconcludeerd dat de komende twee jaar 42% van de inhoud van bestaande banen zal veranderen. En in die twee jaar zijn er ook ongeveer 133 miljoen nieuwe banen bijgekomen als gevolg van de technologische ontwikkelingen.

Wanneer het ons niet lukt om al deze mensen te reskillen, lopen alleen al de G20 landen op de groei van hun BNP 11,5 biljoen dollar mis.

Over de vraag hoe we dit moeten doen, blijft het forum vrij algemeen. Er wordt niet veel meer voorgesteld dan dat we vooral samen moeten werken om het ambitieuze doel van 1 miljard te bereiken. En met “we” refereren ze vooral naar het bedrijfsleven en de politiek en het onderwijs.

De noodzaak is hoog; tijd voor actie

In zijn recente boek The Gift of Global Talent berekent Harvard econoom R. Kerr dat talent het meest waardevolle is van de wereld. Hij schat de gezamenlijke kennis en vaardigheden van de Amerikaanse werkenden op ongeveer 240 biljoen dollar. Daar staat tegenover dat er ‘slechts’ 1 triljoen door de overheid wordt geïnvesteerd in het onderwijs en tussen de 88 en 590 miljard door het bedrijfsleven in de training van medewerkers. Een scheve verhouding, die nog verhult dat veel aspecten van onderwijs en trainingen niet goed aansluiten bij de arbeidsmarkt en dat het grootste gedeelte van met name de trainingen gaat naar de mensen die dit het minst nodig hebben; de hoogopgeleiden. Omdat de inhoud van de meeste banen snel verandert, dreigt er dus een enorme waardevernietiging wanneer de kennis en vaardigheden van al dit talent niet meegroeien.

Het bedrijfsleven beseft het belang van de (continue) ontwikkeling van medewerkers. 95% van de leidinggevenden geeft aan dat medewerkers met de juiste kennis en vaardigheden zeer belangrijk zijn om hun strategische doelen te behalen. In het jaarlijkse Global CEO Survey onderzoek van PwC wordt ook een directe correlatie gevonden tussen optimisme in de economie, het vertrouwen in toekomstige inkomsten en de mate waarin een organisatie bezig is met de ontwikkeling van haar medewerkers. CEO’s die aangeven dat ze voor op het schema zitten op dit gebied, zijn veel positiever over de economische groei dan CEO’s die aan het begin staan van hun reskilling proces.

Hoe pakken we het aan? Met een regionale strategie gericht op skills

Zoals gezegd, bleven concrete antwoorden op de vraag hoe we het beste in actie moeten komen in Davos behoorlijk vaag. Een interessant onderzoek dat deze vraag wel probeert te beantwoorden, vinden we bij McKinsey. Op basis van dit onderzoek pleiten zij voor een regionale benadering waarbij we op basis van data de kracht en zwaktes van het aanwezige technische talent in kaart brengen om zo een strategie te ontwikkelen om dit talent te versterken. In het onderzoek ligt de focus op het aantrekken van technisch talent naar de regio, maar we kunnen de aanpak natuurlijk veel breder trekken door de gehele regionale arbeidsmarkt in kaart te brengen.

Op basis van de regionale data – in een eerdere blog spraken we ook over het DNA van de regio – moet de regio vervolgens een visie en strategie formuleren om de arbeidsmarkt in de toekomst te versterken. Als een regio ervoor kiest om zich, zoals bijvoorbeeld op bepaalde plekken in Brabant, te focussen op een maakindustrie en op logistiek, dan moeten de belangrijkste stakeholders nadenken over welke kennis en vaardigheden er in de toekomst nodig zijn en welke investeringen nodig zijn om de juiste mensen aan te trekken en/of op te leiden.

Geen crisis maar kansen

De noodzaak om massaal mensen (blijvend) te gaan om- en bijscholen, wordt in de rapporten en onderzoeken die we zojuist hebben besproken vooral gezien als een enorme opgave. Niet voor niets wordt er gepraat over de wereldwijde skills crisis. Natuurlijk komen we in grote problemen wanneer we met zijn allen niet in actie komen. Maar het is belangrijk om te beseffen dat het vooral ook grote kansen biedt. Organisaties die echt stappen kunnen zetten op het gebied van leven lang ontwikkelen, zullen een groot voordeel hebben op de concurrentie.

Medewerkers verleiden om te leren

De moeilijkste stap die een organisatie daarvoor moet zetten, is de eerste. Je kunt de mooiste digitale leerplatformen aanschaffen en de beste trainers en cursussen inkopen; zolang mensen niet worden verleid om (continu) gebruik te maken van deze faciliteiten, zullen ze maar weinig effect hebben. We zien in de praktijk dat leren voor een belangrijke groep vaak gebeurt omdat het moet. Bijvoorbeeld verplichte cursussen in het kader van veiligheid. Een andere groep die gebruik maakt van leerfaciliteiten hebben we hierboven ook al besproken; hoogopgeleide mensen die toch wel blijven leren en werken aan hun loopbaan. De mensen die de reskilling het meeste nodig hebben, zijn vaak de mensen die het moeilijkst te bereiken zijn. Die het moeilijkst in beweging te krijgen zijn omdat ze het belang nog niet inzien of ervaren, ze tevreden zijn met wat ze nu hebben, denken dat ze het niet kunnen of omdat ze in het verleden negatieve leerervaringen hebben gehad.

Creëer een leercultuur

Voor een organisatie is het daarom belangrijk om te laten zien aan medewerkers dat er enorm veel mogelijk is op het gebied van leren. Dat het kansen en werkzekerheid oplevert. Maar ook dat het leuk is. Dat betekent dat er ook ruimte en kansen moeten worden gegeven aan mensen die de stap nemen om te gaan leren. Er moet ook voldoende veiligheid zijn zodat medewerkers durven uit te spreken dat ze in beweging willen komen. Dat ze in gesprek durven gaan met hun leidinggevenden en hulp krijgen bij de ontwikkeling van hun loopbaan. Kortom; er moet een goede leercultuur zijn.

Een goede leercultuur kan alleen worden gerealiseerd wanneer een organisatie het leren en ontwikkelen van mensen hoog op de strategische agenda zet. Leiders moeten leren stimuleren, faciliteren en vooral ook zelf het goede voorbeeld geven. En niet bang zijn voor de korte termijn gevolgen. Op het WeF werd een mop verteld: de CFO zegt tegen de CEO: wat gebeurt er wanneer we investeren in het opleiden van een medewerker die ons vervolgens verlaat? Waarop de CEO antwoord: wat gebeurt er als we niet investeren in opleiden en de mensen blijven?

Wil je meer weten over de vraag hoe je medewerkers verleidt om te gaan leren? Hoe je medewerkers effectief opleidt en niet alleen impact creëert voor henzelf maar vooral ook voor je organisatie? Hoe je een leercultuur creëert en borgt? Praat eens met onze collega’s van het Learning & Development team.

Neem contact op voor meer informatie

Gerelateerde artikelen

Onderwijskundige vragen over online leren? Bel de CINOP Helpdesk

KOMPAS21: uitbreiding en koppeling aan het onderwijsaanbod

Wat leert ons brein ons over leren?